BNSL Studiereis Dubai 2006

Klik hier voor de foto's

Op vrijdagavond 3 februari 2006 was het dan eindelijk zo ver; 21 studenten en 3 docenten van de vakgroep gingen op weg naar het mooie Dubai, waarvan menigeen zich de afgelopen weken al een mooie voorstelling had gemaakt. Zaterdagochtend kwamen we aan. Velen zijn na aankomst in het hotel linea recta het bed ingekropen na een slapeloze nacht in het vliegtuig, sommigen zijn al de stad ingegaan voor een eerste verkenningstocht. ’s Middags was vrijwel de hele groep te vinden bij het zwembad dat zich bevond op het dak van het hotel. ’s Avonds werden wij door de Nederlandse consul ontvangen in de prachtige tuin bij zijn huis. Hij vertelde ons het een en ander over Dubai, en vervolgens arriveerden zijn andere groep gasten, die bestond uit lokale advocaten en Nederlanders die voor hun werk in Dubai waren geplaatst. We zijn onder andere te weten gekomen dat het land – of eigenlijk het emiraat, want Dubai maakt deel uit van de Verenigde Arabische Emiraten – wellicht op het eerste oog heel Westers overkomt, maar dat het toch vrij conservatief en streng Islamitisch is. Het wordt bijvoorbeeld niet gewaardeerd als vrouwen met ontblote schouders of korte rokjes rondlopen of als mensen in het openbaar zoenen, knuffelen, of alcohol drinken. Clubs en discotheken zijn er slechts in hotels. Mannen lopen in lange witte gewaden, djelleba’s genaamd, en een al dan niet geruite doek op het hoofd gebonden. Vrouwen, die men toch in aanzienlijk kleineren getale op straat zal tegenkomen, dragen meestal een zwarte burqa of een niqaab (een sluier waarbij alleen de ogen onbedekt zijn). Er wordt 5 keer per dag opgeroepen tot gebed vanuit luidsprekers op de torens van de moskeeën. Dit is overal te horen, zelfs op het strand. Dat hebben we geweten ook, want onze nachtrust heeft er af en toe ook onder geleden.

Zondag hebben we een city tour gemaakt met onze gids Jahan. We zijn langs vele ambitieuze bouwprojecten en enorme gebouwen gereden – en hebben daarbij onder andere de plek gezien waar Dubai het hoogste gebouw ter wereld wil neerzetten -, we hebben een kijkje genomen bij een paardenrenbaan, en een overdekte souk (een markt waar traditonele artikelen als tapijten en waterpijpen worden verkocht, maar ook meubels, stoffen en kunst). Ook zijn we met een watertaxi de Creek overgestoken; een soort rivierdelta rondom welke het centrum van de stad is gebouwd. Daar hebben we wat kruidenstalletjes en een Gold Souk bezocht. Later zijn we naar het Dubai-museum geweest, dat gelegen is in een soort oud fort. De middag werd doorgebracht in het Al Mamzar Beach Park, waar we op een prachtig wit strand hebben gelegen naast een turqoise zee en heel veel palmbomen. ’s Avonds hebben we een luxe diner genuttigd in het restaurant van de Golf Club, en zijn we het nachtleven gaan verkennen, wat eindigde in een mooie avond op de dansvloer.

De maandag begon met een shopping tour, waarbij we diverse, enorme, Amerikaans aandoende shopping malls hebben bezocht. In één daarvan bevond zich tevens de gloednieuwe indoor skibaan, waar Dubai zeer trots op is. Een leuk weetje over deze skibaan is dat haar jaarlijkse CO2-uitstoot groter is dan die van Amsterdam en Rotterdam bij elkaar. Ze nemen het in Dubai nog niet zo nauw met het klimaatprobleem. ’s Middags is er een bezoek gebracht aan een kantoor dat een alliantie heeft met Baker McKenzie. Het was een klein kantoor maar het werd ons daar wel duidelijk hoe moeilijk het is om als buitenstaander daar een succesvol advocatenkantoor te drijven.
’s Avonds is er uitgebreid in de open lucht gedineerd, en hebben allen zich gewaagd aan het roken van een waterpijp, met hilarische scènes tot gevolg. Waar de ene de pijp tot diep over zijn longen inhaleerde, met een luid geborrel tot gevolg, hield de ander het bij kleine haaltjes, wat slechts tot enkele luchtbelletjes resulteerde.

Dinsdagochtend stond er niets op het programma, en heeft iedereen goed gebruik gemaakt van het heerlijk warme weer, door op het strand te liggen. ’s Middags gingen we eindelijk naar het Burj al Arab hotel, dat we al een paar keer uit de verte hadden gezien, en dat voor velen als dé bezienswaardigheid van Dubai gold. Dit hotel is het eerste op de wereld met zeven sterren, en ook de eer van het eerste hotel met acht sterren staat nog op het verlanglijstje van Dubai. Alles moet er namelijk mooier, groter, beter en duurder. Men zegt dat het in Dubai nooit bij dromen alleen blijft: alles is mogelijk… In het hotel hebben we genoten van een zeer luxe high tea, en hebben we een rondleiding gekregen door al het goud en pracht en praal die het gebouw rijk was. Vanuit het restaurant op de bovenste verdieping hadden we een mooi uitzicht over de hele stad, de zee, en het reeds voltooide, kunstmatig aangelegde palmeiland. Er wordt gewerkt aan een tweede palmeiland en aan een serie eilanden in de vorm van de wereld, en de bedoeling is dat daar uiteindelijk superluxe woonhuizen en hotels op worden gebouwd. ’s Avonds hebben we na het diner weer een gezellige avond gehad in een club.

Woensdag brachten we een bezoek aan de rechtbank, waar we van de jonge en zeer charismatische hoogste rechter uitleg kregen over het lokale rechtssysteem. Deze rechter bleek overigens ook een huis in Nederland te hebben. In het gerechtsgebouw werden we ook nog ontvangen in het kantoortje van de ‘notary public’, die ons uitlegde waaruit zijn werkzaamheden bestonden. Deze verschilden aanzienlijk van die van de notaris zoals wij die kennen in Nederland. De notary in Dubai was meer een soort klerk, en stelde vooral documenten op als zoals eigendomsbewijzen van onroerende zaken. ’s Middags was het dan eindelijk tijd voor de, helaas al eerder uitgelekte, ‘surprise by Stibbe’: een woestijnsafari. In een viertal Land Cruisers vertrokken we naar de woestijn, om daar vervolgens een fantastische achtbaan-achtige rit door de duinen te maken. Tegen het einde werd de meerderheid van de vrouwen in het gezelschap redelijk misselijk, maar gelukkig werden we daarna afgezet midden in de woestijn, voor een klein tochtje op de rug van een dromedaris, en een sfeervol traditioneel diner onder de sterrenlucht, op kussens op de grond bij lage tafeltjes. De avond werd mooi afgesloten door een buikdanseres, die, tot groot vermaak van iedereen, enkele mensen uit de groep heeft gepikt en in de spotlights heeft gezet op de dansvloer.

Donderdag hebben we een East Coast tour gedaan, waarbij we door enkele andere emiraten zijn gereden, namelijk Sharjah, Ra’s al Khaymah en Al Fujayrah. Ook zijn we langs de grens met het Sultanaat Oman gereden. We zijn langs enkele belangrijke gebouwen gekomen, bij een zeer oud moskeetje en een fort. Ook hebben we een mineraalwaterflessenfabriek bezocht. Voor de lunchpauze tussendoor zijn we gestopt bij een prachtig strand, waar wij hebben gegeten en even wat ontspanning hebben gezocht. ’s Avonds zijn we wederom het nachtleven ingedoken.

Vrijdag hadden we de hele dag vrij. Sommigen zijn gaan winkelen, anderen gingen naar het strand, of gingen mee met de gids voor nog wat extra bezienswaardigheden. Op de laatste avond was er een dinner cruise, waar we, al rondvarend over de Creek, om alle mooie grote gebouwen nog een laatste keer te zien, heerlijk hebben gegeten en de reiscommissie hebben bedankt voor al hun inspanningen en de voortreffelijke organisatie van de reis. De avond werd afgesloten met uitgaan, gezellig lang bij elkaar in de hotelkamer blijven doorkletsen of vroeg naar bed gaan.

Zaterdagochtend moesten we heel vroeg op en naar het vliegveld, en kwamen we ’s middags zeer tevreden en zonder heimwee naar het slechte Nederlandse weer, weer aan in Leiden. Hoewel er misschien relatief weinig onderdelen inzaten die het tot een studiereis maakten, was het een fantastische week en heeft iedereen zeer genoten!

M-C Brzezinski